ග්‍රීන් පාත්

image-from

                                               පින්තාරු කළ සිහින වෙන්දේසියේ ඉමක
                                               නැවුම් සායම් සුවඳ නො එනා
                                               පොදු නොවන සිහිනයක් නොවිකිණෙන සිත්තමක්
                                               ළඟ හිඳී ඇය නතර වීලා

                                               ටිකක් ඉස්සර ඇන්ද නමුත් උණුසුම් තවම
                                               නුඹේ කොපුලේ පාට හින්දා
                                               අදත් තරුණයි තාම හෙටක් සොයමින් පලා
                                               ඇයිද නුඹ ගියෙ අනේ මන්දා

                                               එදා වාගේ හෙවන නොමැත මේ මඟ දෙපස
                                               පාර්ක් එකටත් එළිය වැටිලා
                                               අවන්හල මී පුරන ළඟ පමණි ටිකක්වත්
                                               හෙවන ඇත්තේ ඉතිරි වීලා

                                               ශේෂ වූ හසරැල්ල සුසුමකින් නොතවන්න
                                               වසන්තය නිමවී හමාරයි
                                               ඇන්ඳ මුත් කඳුලකින් දියකර මනෙත නැඟුණ
                                               ගෙනයන්න මෙහි වර්ණ නුඹගෙයි

මිරිඟුව

image-from

                                                         උදා වන්නට පෙර වසන්තය
                                                         හැඳින සිටියාදෝ නොදන්නෙමි
                                                         නමුත් පෙර මා මගේ ඇසුරින්
                                                         මේ තරම් නුහුරක් නොවින්ඳෙමි

                                                         නුඹේ දෑසින් දුටුව මිරිඟුව
                                                         මගේ හද ගත් මගේ පිළිරුව
                                                         බොඳ වෙලා නුඹ නැතිව අතරට
                                                         තිබේ නටඹුන් බරට ඉතිරිව

                                                         දෙසවනින් මා බොහෝ රසවිඳි
                                                         නුඹ ගැයූ මා ලියූ පෙම් කවි
                                                         හදේ ගැඹුරුම තැනුත් කැලතිනි
                                                         පසිඳලන්නට අරුත නොදනිමි

                                                         සිහින අහසට නැඟී පියඹා
                                                         යාවි ඈතට රාව නංවා
                                                         ඒ විහඟ තටු අග රැඳී තිබු
                                                         බිංදු පිණි කැට විසිරිලා

මඟහැර

image-from

                                             ඇගේ ජායාව අන්තිමට දුටු හිමිදිරිය
                                             අන්ධකාරය ඉරා නැඟුණු ඒ හිරු එළිය
                                             තෙතක් නොතිබූ පොළව පැළී ඉරි තලා ගිය
                                             නිවෙන්නට ගලා හැලෙනා සුමුදු සඳ එළිය

                                             නැවුම් දෙයකට කියා කුලී කුටියට තිබුණ
                                             සුවඳ මල් වල පිපුණ වැටේ කවුරුද නෙළන
                                             හුරු පුරුදු කටහඬක් ආයෙමත් ඇහෙනවා
                                             මගේ නෙතු ඉමේ ඈ කූඩුවක් හදනවා

                                             කඳුළු මඟ කීවාද උල්පත සොයා ගන්න
                                             නුඹේ මොළකැටි හදට බැහැ මගෙන් පළි ගන්න
                                             නවාතැන් කවුළුවෙන් මට ඈත පෙනෙනවා
                                             නුඹේ සෙනෙහස වින්ද මට එහෙම හිතෙනවා

                                             හැමදාම මල් පිපෙයි ඇවිදින් නෙලා ගන්න
                                             වැහි වලාකුළු මැකෙයි සඳේ නුඹ පායන්න
                                             සතුට කඳුළක් වෙලා නෙතු අගට උනනවා
                                             කුලී නිවහන ඈත කුඩාවට පෙනෙනවා